ارتودنسی و ایمپلنت

درمان با ایمپلنت و ارتودنسی

بسته به شرایط و نیازهای شما، امکان استفاده از ایمپلنت و ارتودنسی دندان به طور همزمان وجود دارد. اما این مسئله نیاز به ارزیابی دقیق توسط دندانپزشک شما و متخصصان مرتبط دارد. ارتودنسی دندان برای اصلاح تراز و موقعیت دندان‌ها و فک‌ها استفاده می‌شود، در حالی که ایمپلنت دندان یک روش جایگزینی دندان طبیعی با استفاده از یک پیچ یا مهره تیتانیومی است که در استخوان فک بالا یا پایین قرار می‌گیرد. در این مقاله قصد داریم درباره ایمپلنت بعد از ارتودنسی دندان یا به صورت همزمان صحبت کنیم.

ایمپلنت و ارتودنسی دندان

ایمپلنت و ارتودنسی دندان به طور همزمان امکان پذیر است؟

در برخی موارد، ایمپلنت و ارتودنسی دندان می‌توانند همزمان استفاده شوند. به طور معمول، ایمپلنت‌ها به عنوان پایه یا پشتیبان برای ارتودنسی دندان مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این حالت، ایمپلنت قبل از آغاز درمان ارتودنسی نصب می‌شود و سپس براکت‌ها و سیم‌های ارتودنسی به آن متصل می‌شوند. این روش به دنباله‌های ایمپلنتی معروف است.

با این حال، تصمیم نهایی برای استفاده همزمان از ایمپلنت و ارتودنسی دندان بستگی به عواملی مانند تراز دندان‌ها، سلامت عمومی دهان و فک، حجم استخوان، و نیازهای درمانی شما دارد. بنابراین، بهتر است با دندانپزشک خود مشورت کنید تا بتوانید درباره گزینه‌ها، مزایا و معایب هر روش و تصمیم مناسب به نتیجه برسید. دندانپزشک می‌تواند بر اساس مورد شما، برنامه درمانی مناسب را برای شما تعیین کنند.

نکته مهمی که وجود دارد، در هنگام ارتودنسی گاهی پیش می آید که جای یک یا دو دندان در دهان فرد خالی باشد . در برخی موارد می توان به کمک ارتودنسی این وضعیت را اصلاح نمود. اما در برخی مواقع نمی توان با کمک ارتودنسی این مسئله را درمان کرد و باید درمان اساسی تری را درنظر گرفت. در ادامه مطلب می توانید مطالب تکمیلی تری درباره ارتودنسی و انجام ایمپلنت بخوانید.

ارتودنسی و ایمپلنت

چرا در ارتودنسی از ایمپلنت استفاده می شود؟

در مواقعی که نتوان با کمک ارتودنسی جای دندان از دست رفته را پر کرد و حالت بهتری برای دندان ها ایجاد نمود، معمولا دندانپزشک استفاده از ایمپلنت دندان را توصیه می کند. ایمپلنت روشی برای کاشت دندان است که در آن اباتمنت و فیکسچر درون لثه کار گذاشته می شوند و سپس تاج دندان به آن متصل می شود. ایمپلنت روش دائمی برای کاشت دندان محسوب می شود. اگر چه ممکن است بعد از مدتی رنگ تاج دندان تغییر کند یا نیاز به ترمیم و انجام مجدد آن باشد. برای آشنایی با انواع براکت های ارتودنسی این مقاله را بخوانید.

انجام ایمپلنت بعد از ارتودنسی اگرچه هزینه های درمان را بیشتر می کند اما مزایای زیادی نیز دارد. انجام ایمپلنت بعد از ارتودنسی دندان مانع از بازگشت نتیجه ارتودنسی می شود. همچنین ایمپلنت از جابه جایی و آسیب به دندان های مجاور نیز پیشگیری می کند.

برای انجام صحیح درمان با ارتودنسی و ایمپلنت ابتدا لازم است دندان ها ارتودنسی شود و درمان تا پایان انجام شود. در این مدت ارتودنتیست به درستی جای دندان ها و فاصله آن را مشخص می کنند و در انتهای دوره درمان ارتودنسی انجام می شود.

چه کسانی مناسب انجام ایمپلنت بعد از ارتودنسی می باشند؟

افرادی که به صورت مادرزادی یک یا چند دندان ندارند، در درمان هایی که برای اصلاح طرح لبخند انجام می دهند می توانند بعد از ارتودنسی از ایمپلنت دندان استفاده نمایند.  همچنین گروه دیگری که استفاده از ایمپلنت بعد از ارتودنسی به ایشان توصیه می شود افراد دچار شکاف کام هستند. ارتودنسی ثابت یکی از متداول ترین روش های ارتودنسی است . مطالب بیشتر را دی این مقاله بخوانید.

معمولا افراد دارای شکاف کام بعد از چند مرحله جراحی و درمان شکاف کام به متخصص ارتودنسی مراجعه کرده و برای اصلاح دندان های خود اقدام می نمایند. در طول درمان این افراد معمولا برای رفع بی دندانی و فاصله میان دو دندان از ایمپلنت استفاده می شود.

اما کاربرد های ایمپلنت بعد از ارتودنسی به این جا ختم نمی شود. افرادی که بر اثر ضربه یا تصادف دندان های خود را از دست داده اند و قصد انجام ارتودنسی را نیز دارند، می توانند بعد از ارتودنسی با کمک ایمپلنت جای خالی دندان ها پر کنند .

ارتودنسی بدون ایمپلنت دندان

در ارتودنسی می توان با کمک برخی تکنیک ها فاصله میان دندان ها و جای خالی دندان را نیز پر کرد. اما این مورد در همه افراد قابل انجام نیست و ارتودنتیست بعد از معاینه و بررسی دندان ها می تواند درباره این مسئله نظر قطعی دهد. با کمک ارتودنسی می توان جای خالی دندان را پر کرد بدون این که نیاز به ایمپلنت باشد.

ارتودنسی بعد از ایمپلنت

در افراد دچار بی دندانی می توان بعد از ایمپلنت دندان ارتودنسی انجام داد. در این حالت با کمک ارتودنسی دندان های کناری ایمپلنت تحت درمان قرار میگیرد و در موقعیت ایمپلت تغییری ایجاد نمی کند. اما در بسیاری از موارد برای انجام ایمپلنت دندان لازم است بعد از ارتودنسی انجام گیرد تا فضای کافی برای کاشت دندان ایجاد شود و سپس برای ایمپلنت اقدام شود.

درمان با ارتودنسی موقعیت ریشه های دندان را نیز اصلاح می کند. اگر فرد دچار بی دندانی باشد می توان با کمک دندان های مصنوعی موقت برای پرکردن فضای خالی استفاده کرد. کاربرد دستگاه فانکشنال در ارتودنسی را در این مقاله بخوانید.

اگر ایمپلنت دندان در موقعیت درستی قرار گرفته باشد مانعی برای ارتودنسی ایجاد نمی کند و می توان با وجود آن دندان های کناری را با روش های متداول ارتودنسی اصلاح کرد. حتی با وجود چند ایمپلنت نیز می توان ارتودنسی را بدون مانع انجام داد.

اما اگر ارتودنسی در موقعیت نادرست انجام شده باشد و در محل مناسب نباشد، می توان آن را بعد از پایان ارتودنسی تعویض نمود. البته ایمپلنت را نمی توان حرکت داد و برای تعویض آن تنها روکش آن عوض می شود. اگر ایملنت در موقعیت درست نباشد از ردیف دندان ها بیرون میزند و هم ردیف با آن ها نیست.

آیا می توان ایمپلنت و ارتودنسی را همزمان انجام داد؟

در مواردی می توان همزمان هر دو درمان را پیش برد. به این منظور می توان از ارتودنسی های نامرئی کمک گرفت. در این حالت ابتدا ایمپلنت دندان انجام می شود. به ایمپلنت زمان کافی برای جوش خوردن و اتصال به فک داده می شود.

پس از جوش خوردن ایمپلنت می توان درمان با ارتودنسی را آغاز نمود. در این حالت حتی ممکن است ارتودنسی بروی دندان های کاشته شده نیز قرار بگیرد که در این حالت تغییری در موقعیت آن ایجاد نمی کند و تنها برای اصلاح دندان های کناری انجام می شود. امکان انجام همه این موارد تنها با نظر متخصص ارتودنسی قابل انجام است.

نحوه اتصال ایمپلنت بعد از ارتودنسی

در درمان ترکیبی ارتودنسی و ایمپلنت دندان در مواردی نیاز به همکاری متخصص ارتودنسی و متخصص ایمپلنت دندان می باشد. موقعیت دندان ها و محل کاشت دندان از پیش از شروع درمان با ارتودنسی مشخص می شود. بعد از اتمام درمان با ارتودنسی روکش موقت در محل دندان از دست رفته قرار می گیرد.

پس از آن جراح ایمپلنت بافت لثه و استخوان فک را در این قسمت از نظر استحکام و وجود فضای مناسب برای کاشت دندان بررسی می کند. سپس مدل دیجیتال از قسمت مورد نظر تهیه می شود تا محل دقیق قرار گیری ایمپلنت مشخص شود.

و در نهایت پس از جوش خوردن پایه ایمپلنت تاج دندان نصب می شود. پس از اتصال ایمپلنت برای ممانعت از تغییر موقعیت دندان ها متخصص ارتودنسی استفاده از ریتینر یا نگه دارنده را تجویز می کند.

در انتها می توانید سوالات خود را درباره انواع روش های ارتودنسی دندان از دکتر نگار حدادی متخصص ارتودنسی در بخش نظرات سایت بپرسید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

جراحی لثه

جراحی لثه یا جراحی پریودنتال یک روش درمانی در زمینه